عشق بورز به آنها که دلت را شکستند.

دعا کن برای آنها که نفرینت کردند.

درخت باش بر غم تبرها    ببر به کوری چشم خفاشها

عشقی حقیقی وپایدارقلب تورافتح خواهد کرد...    ولی قلب یکبار...

آنگاه که نوبت تو فرا رسد به سادگی انرا فرو مگذار...

چون در چشم بهم زدنی... عشق میمیرد وبخت میگریزد...

و ناقوس تنهایی در زوایای روحت طنین انداز میگردد...

لحظه ای که سرنوشت درگوش تو نجوا میکند...وعشق در قلبت میشکند...

تردید مکن...زیرا سرانجام...ارزش آنرا درخواهی یافت.

آنگاه که عشقی پایدار...تنها یکباربه تو روی می آورد

                                                      فقط همین یکبار!

                                                                             دانیل استیل

روز آشنایی مون رو تن درخت بید                    یار بیوفای من عکس دو تا دل کشید

گفت یکی از این دلا فدای اون یکی میشه     عاقبت کشت دلمو تا که به آرزوش رسید

او تمام شکلات هایش را خورد و من حتی تمام آنهایی که نداده بود یادگاری نگه داشتم.او چه میدانست یادگاری چیست؟او تمام عکسهایم را گم کرد.نامه هایم را پاره کرد.اصلا

نخواند تا بگویم آشفته اش کرد و بعد پاره کرد.من تمام عکسها که نه یک دانه عکس و آن نامه اتفاقی اش را قاب کردم.او مرا از چشمش انداخت و من بلندش کردم تا اوج.

من روشنش کردم اما او خاموشی ام را جشن گرفت.او تمام عروسکهایی را که برای روز عشاق برایش فرستاده بودم به خواهرش داد ومن تنها عروسکی  را که بی مناسبت

به خواهرم داده بود از او گرفتم چون یادگار او بود.

شهره قمر -متولد ۱۳۶۴ تهران-رشته حسابداری-اصلیت کردستانی.

ضعیفم آفرید که تواضع بندگی را بیاموزم.

از او سلامتی خواستم که کارهای بزرگ انجام دهم

ناتوانم آفرید تا کارهای بهتری انجام دهم.

از او ثروت خواستم که سعادتمند شوم

فقرم بخشید که عاقل باشم.

از او قدرت خواستم که ستایش دیگران را به دست آورم

شکستم بخشید که بدانم پیوستته نیازمند اویم.

از او همه چیز خواستم که از زندگی لذت ببرم

زندگیم بخشید که از همه چیز لذت ببرم

آنچه خواستم به من نداد

آنچه بدان امید داشتم به من بخشید

و دعاهای نا گفته ام مستجاب شدند.

وآنها این بودند:

من هستم در میان انسانها

وغرق در نعمات پروردگار.

                                   روی کامپانلا